هیچ در هیچ بپرس که جوابت آنجاست

تو نمي توني وقتي حال ه بد و ضعف و بيماري ت

واسه خانواده ت مهم نيست

از هييييييچ كسي ديگه توقعي داشته باشي

تو فقط ميتوني رو خودت حساب كني

ياد بگير

هیچ در هیچ بپرس که جوابت آنجاست...

نه زور دستم بر تو مي رسد ، نه زبانم دل ه بد گفتن دارد

نه طاقت ديدن ه اينهمه عهد شكني در من هست ، نه توان ه از تو گذشتن در من است

نه انقدر بي غيرتم كه دست دراز شده ات را با دروغ بپوشاني و تاب بياورم

نه انقدر احمق كه تمام وعده هايت را دانه دانه بشكني و نفهمم

نه انقدر بيچاره كه انهمه دشنام بشنوم و باز نفسم بالا و پايين بيايد

نه انقدر دوستت دارم كه بتوانم از تو بگذرم....

حالا بفهم ، بايد بميرم

هیچ در هیچ بپرس که جوابت آنجاست...

تنها با " دروغ" بسيار ميشود

حقيقت را اينگونه پنهان كرد

اينگونه حيوان ماند....

هیچ در هیچ بپرس که جوابت آنجاست...

حتي اگر بفهمي....

حتي اگر ، به ذره اي بفهمي

دردي كه بر جان من مي گذاري

نه تو تاب مي آوري اين گناه را

نه من تاب مي اورم غم تو از دانستنش را

گاه مرگ تنها زبان مشترك ماست

هیچ در هیچ بپرس که جوابت آنجاست...

دنیای من ، پراست از حس های عمیق ، از سادگی ، از " خب ببخشید" پر از زندگی کردن های در لحظه ، حساب و کتاب نکردن ، دستت را رو نگه داشتن موقع دروغ تمام صورتت رنگ عوض کردن دنیای " او" پر است از حساب و کتاب و چرتکه ، دودو تا های عاشقی ، پنهان کاری های صدلایه ، کارآگاه بازی های دردناک و بی دلیل ، فکر کردن و قضاوت و مشت را بسته نگاه داشتن.... دنیای من پر است از بخشیدن خود ، بخشیدن دیگران ، دوست داشتن خودم با اینهمه ضعف عاشــــــــــــــــــــــق ِ او بودن با آنهمه ایراد! من بهتر می شوم او هم بهتر میشود، عشق هم معجزه می کند ، اراده هم که واویلا... دنیای من پر است از دست هیچ در هیچ بپرس که جوابت آنجاست...

اخیش...

انقدر ادرس عوض کردم خسته شدم. چقدر خنگم که یادم نبود نویسنده و اسم هم باید عوض شه....

میدونی شازده

تازه حالا با هم کار داریم. تازه حالا یه دل سیر میشه گفت ، حتی وقتی گوش شنوا نیست....

هیچ در هیچ بپرس که جوابت آنجاست...

تو هیچی نگو

منم هیچی نمی شنوم

گرم...نرم....لذت...

میشناسمت.

من شاید هنوز عقب مونده ام تو این چیزا... روشنفکر امروزی ِمن....

یه جوری میرم. که هیچ آبی اتیشت و خاموش نکنه

هیچ در هیچ بپرس که جوابت آنجاست...

من اگه عقل داشتم وضعم اين نبود

حالا كه انقد عقل ندارم

ميخوام يه هفته هم با ديوونگي زندگي كنم

جنون ِ مطلق

چه بعدش تونستم و مردم

چه ٣ آذر مردم

اقلا ديوونگي هام و با ادمي كردم ، كه همه ي عقل داشته و نداشته ش و خواست سر من پياده كنه ....

ميدوني " شازده" ديوونگي هم عالمي داره

يه روزي يه جايي همه ش و بهت ميدم كه بفهمي .

اگه دلت بخواد كه بفهمي

نخواستي هم كه ... خب نخواستي ديگه

هیچ در هیچ بپرس که جوابت آنجاست...

خودم

دكتر ها

علم

همه از من قطع اميد كرده اند

آنوقت او براي ٣ روز عاشقي اش ، شرط مي گذارد

مردي كه همه كس اش را با يك زن ِ نو تعويض كرد

آنوقت سوال ميشود ، چرا خوشحالم كه مي خواهم بميرم!؟؟؟

دليل از اين واضح تر؟؟؟

هیچ در هیچ بپرس که جوابت آنجاست...

حواست نیست

به تمام این روزهایی که دیگر بر نمی گردند

و خیال برت داشته که من "بد" شده ام و تو " خوب " مانده ای

خیال برت داشته اینهمه حس ِ بیرون زده از عشق ، از حس گناه است
و حواست نیست

من نه بازی بلد بوده ام شازده

نه کاری جز حس کردن در عمرم انجام داده ام

و حال که وقت رفتن است

آخرین گامهاست

قطعا دلی دارد می تپد برای خداحافظی که اینگونه زیر پایت حراج می کند خودش را

حواست نیست و حس نمی کنی بوی تمام شدن را

رفتن را

هرگز نبودن را.....

هیچ در هیچ بپرس که جوابت آنجاست...